Amazing Things Happen When You Finally Realize Your Worth

When you’re constantly questioning yourself and struggling with self-confidence, it can feel like it’s impossible to move forward in life. It’s not an easy mindset to snap out of, but it’s worth working on, because amazing things will happen once you finally realize your own worth.

1. YOUR CONFIDENCE SKYROCKETS. 🤗

The first step in discovering your worth is getting your confidence back. You realize how much potential you have, you become aware of your awesome qualities, and you start making positive changes. Best of all, you believe in yourself again and don’t let anyone tell you otherwise.

2. YOU START SURROUNDING YOURSELF WITH GOOD PEOPLE.🤗

When you rediscover your own value, you only want to be around those who bring out the best in you and value you just as much. Negative people who only bring you down serve no purpose in your life, and you’re way more careful when you select those who surround you.

3.YOU STOP FEELING THE NEED TO IMPRESS ANYONE.😎

You stop needing to impress others by trying to make your life seem better than it is, changing who you are, or by always making them happy. When you love yourself, you’re comfortable being exactly who you are, and not justifying it to anyone else.

4.YOUR GOALS BECOME A PRIORITY.😍

When you don’t feel like yourself, your goals start to suffer as well. Once you break out of your dark period, you rediscover all the things you’ve put on the back burner and make them important again. Focusing on the things that you love will help keep you moving forward, and continue getting stronger.

5.YOU FEEL COMFORTABLE BEING ALONE.😊

When you know your own worth, you enjoy your own company. Anyone in your life becomes a bonus instead of a necessity. There’s no such thing as depending on others for your happiness because you’re able to accomplish that on your own.

      Everything starts to become more settled for you when you have the confidence to believe in yourself. There’s no more stressing about not being good enough, and having no direction. You’re sure of yourself and the progress you’ve made, and are content in the moment and looking toward the future.

Everything starts to become more settled for you when you have the confidence to believe in yourself. There’s no more stressing about not being good enough, and having no direction. You’re sure of yourself and the progress you’ve made, and are content in the moment and looking toward the future.

Chasing a person doesn’t give you value or build values in you. You earn your value by chasing morality and practicing dignity.

Dignity will only happen when you realize that having someone in your life doesn’t validate your worth.

The number of chances you give someone doesn't tell the world how loving you are without telling them how desperate you are to believe they care as much as you. 

True love resides in the first chance, stupidity in the second, opportunists in the third and scoundrels in the fourth.

അശോകവും ആകാശവും

മീനചൂടിൽ നിലം വരളും, വേരുകൾക്ക് ദാഹിക്കും, ഇലകളും കൊമ്പും പുതുമനഷ്ടപ്പെട്ടു പൊടിയിൽ കുളിച്ചിരിക്കും.

ഉള്ളിലെ വെമ്പൽ.... മോഹപ്പൂക്കൾ വിരിയിക്കാനായി തിടുക്കം.... ഇതൊന്നും അവൾ ആരെയും അറിയിക്കാറില്ല.

ആരാരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ മതിൽ ചാരി അവളുടെ നിൽപ്പ് ആരും ഗൗനിക്കാറും ഇല്ല.

പക്ഷെ ആരറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മേലെ...മാനം

അവളറിയാതെ അവളുടെ

ഉൾവലിവും,

ഉൾ കാഴ്ചയും,

ദൂരെ നിന്നും വീക്ഷിച്ചിരുന്നു.

കാരണം ഒരിറ്റു പ്രതീക്ഷക്കായി അവളെപ്പോഴും മാനം തെളിയുന്നതും, മങ്ങുന്നതും നോക്കിയിരുന്നിരുന്നു.

അവളുടെ കൈവശം ആകെ ഉള്ള ഇളം നീല നിറക്കൂട്ടു കൊണ്ടു അവളിലെ ആകാശം അവൾ തീർത്തു.

അകലെ അകലെ ഒരുപാട് അകലെ അവൾക്കണ്ട ആകാശം അവളെ പോലെ ഒരുപാട് അശോകങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസമായിരുന്നു.

അനന്തമാണല്ലോ...... മറ്റെന്തിനെക്കാളും വിശാലവും.

നീർതുള്ളികൾ വലിച്ചെടുത്തു..... മേഘങ്ങൾ തുന്നികൂട്ടി.......

കൊട്ടും കുരവയും ആയി... ഇടിയും മിന്നലും ഒരുകൂട്ടി.... വേനൽമഴ നെയ്തു ആകാശം ........

വാടികരിഞ്ഞു..... തുള്ളി നീരിനായി.... കൊതിച്ചപ്പോൾ.... നിന്ന നിൽപ്പിൽ കരിയട്ടെ എന്നാഗ്രഹിച്ചു.... അപ്പുറത്ത് കൂട്ടിയ അടിക്കാട്ടു തീയിലേക്ക്.... ശിഖിരം നീട്ടിയതാണവൾ.....

അപ്പോളും ഉള്ളിൽ തുളുമ്പിയ.... പൂമൊട്ടിൻ..... തുടിപ്പ് അവളെ പിന്നാക്കം വലിച്ചു ...ദുശകുനം എന്ന് കാണുന്ന ഓരോരുത്തരും അവളെ നോക്കി പിറുപിറുത്തു.... വന്ന ദുരന്തങ്ങൾ എണ്ണി എണ്ണി കോർത്തു അവളെ കെട്ടിത്തൂക്കാനും, മുനയുള്ള നോട്ടം കൊണ്ട് അവളെ കൊത്തി നുറുക്കാനും ഒന്നു രണ്ടു ആളുകൾ ശ്രമിച്ചു.

ഉണങ്ങി പോവാനായി

ശിഖിരങ്ങൾ ഒടിച്ചു ഒടിച്ചു നോക്കി.

അവസാനം...... മാനം കെട്ടവൾ സ്വയം ഭൂമിയിലേക്ക് താണ് പോവാനായി....അവളുടെ കാതലിൽ ഒരാൾ കൈവച്ചു..... അന്നാണവൾ ഉണർന്നത്....... ആകാശത്തേക്ക് ആദ്യമായി കേണത്.....കണ്ടിട്ടും ആരും കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ച അവളെ ആകാശം മഴ കൊണ്ടു കഴുകി, പൊടിപടലങ്ങൾ പോയപ്പോൾ അവളെ അവൾ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

തീരാദുഃഖത്തിൽ ഭൂമീപുത്രിക്ക് തണലായവൾ......

ആകാശം വേനൽമഴയായി.......

വേരുകൾ വീണ്ടും പുനർജീവിച്ചു.

അവളിലെ മനോഹരമായ പൂമൊട്ടുകൾ..... ആകാശത്തിന് ഇഷ്ടപെട്ട ഉദയസ്തമയ വർണങ്ങളിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു......

ഇന്നവൾ മറ്റൊന്നും കേൾക്കാറില്ല...... ഇപ്പോളവൾ ആകാശത്തിനോട് പരിഭവം പറയാറില്ല. മനസ്സിൻ ശിഖരങ്ങളിൽ വിരിയാൻ ആഗ്രഹമുള്ള അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ... ഒരുപാട് മനോഹരമായ പൂക്കളായി വിരിയിക്കാൻ അവൾ കാത്തിരിക്കുന്നു..... വേനൽ വരും.... വേരുകൾ വരളും.... എന്നാൽ അവൾക്കായ് വേനൽ മഴചൊരിയാൻ.... ആകാശം....... എവിടെയും പോവില്ല.... രാവുമറച്ചാലും പുലരി കണ്ടു പിടിച്ചുതരും.

അശോകം.........

ഇന്നവൾ... ശോകമില്ലാ പൂക്കൾ വിരിയിക്കുന്നു.

ഒരുപാട് അകലെനിന്നാലും ആകാശം അതിൽ സന്തോഷിക്കും...... അശോകത്തെ അശോകമാക്കിയല്ലോ എന്നോർത്ത്.

മിനിമലിസം പിന്തുടരാം, ജീവിതം സന്തോഷകരമാക്കാം

ലോകത്ത് വളരെ വേഗം പ്രാധാന്യം നേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ജീവിത രീതിയാണ് മിനിമലിസം. പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ലളിതമായ ജീവിത രീതിയാണിത്. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ജീവിക്കാൻ തിരക്കുപിടിക്കുന്ന, ആഡംബരത്തിനു പിന്നാലെ പായുന്ന, അതിനായി എന്തും ചെയ്യുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ദിശാമാറ്റമായി ഇതിനെ വിലയിരുത്താം. നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ള വസ്തുക്കളെ മാത്രം ചേർത്തുനിർത്തുന്നതാണ് മിനിമലിസത്തിന്റെ രീതി. മിതത്വത്തിലൂടെ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുന്ന ഈ രീതി കൂടുതല്‍ ‍സന്തോഷവും സമാധാനവും അനുഭവിക്കാൻ പ്രാപ്താരാക്കും എന്നാണ് വക്താക്കൾ വാദിക്കുന്നത്. ജീവിതം മിനിമലിസ്റ്റിക് ആക്കുമ്പോഴുള്ള ഗുണങ്ങൾ.....

* ആവശ്യം അറിയാം

ആവശ്യത്തെയും അനാവശ്യത്തെയും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ് ആദ്യം ചെയ്യേണ്ട കാര്യം. നമ്മുടെ റൂമിൽനിന്നു തന്നെ അത് തുടങ്ങാം. സാധനങ്ങൾ കുത്തിനിറച്ച അലമാര, ഡ്രോയർ, മേശ എന്നിവ നിങ്ങളുടെ സ്ഥലം മാത്രമല്ല സമാധാനത്തെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നുണ്ട്. അടുക്കും ചിട്ടയോടും കൂടി വസ്തുക്കളെ ക്രമീകരിച്ചാൽ അവിടെ എത്ര ആവശ്യമില്ലാത്ത സാധനങ്ങളുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. അത് ഒഴിവാക്കുകയാണ് മിനിമലിസത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ പടി.

* കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം

ചുറ്റും വസ്തുക്കൾ കൂടുന്നതിലൂടെ ഒരിക്കലും സന്തോഷം കിട്ടില്ല. എന്നാൽ അതു നമ്മെ കൂടൂതൽ മാനസിക പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിയിടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. മാത്രമല്ല ഭൗതികമായ ഭ്രമങ്ങളിൽ തളയ്ക്കപ്പെട്ടാൽ ആ വസ്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്ക ഉണ്ടാകും. ഇതെല്ലാം സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പരമിതപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുക. 

*സമയവും ആരോഗ്യവും

ഒരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കാത്ത, ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലയേറിയ ഒന്നാണ് സമയം. അതുപോലെ നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തിനും പ്രധാന്യം ഏറെയാണ്. എന്നാൽ ആരോഗ്യവും സമയവും പാഴാക്കി കളയുന്ന ജീവിതശൈലിയാണ് പലരും പിന്തുടരുന്നത്. അനാരോഗ്യകരമായ ആഹാരം, സ്മാർട്ട് ഫോണുകളുടെയും സോഷ്യല്‍ മീഡിയയുടെയും അമിത ഉപയോഗം, ലഹരിയോടുള്ള ആസക്തി, വ്യായാമത്തിന്റെ കുറവ് എന്നിങ്ങനെ പലതും ഇതിനു കാരണമാകുന്നു. ഇതെല്ലാം ഒഴിവാക്കൻ മിനിമലിസത്തിലൂടെ സാധിക്കുന്നു. ഇത് ആരോഗ്യവും സമയവും നിങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. 

* ഭ്രമം ഒഴിവാക്കാം

നമ്മുടെ കയ്യിൽ ആവശ്യമുള്ളതും ആവശ്യമില്ലാത്തതുമായ വസ്തുക്കളുണ്ട്. എങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ കയ്യിൽ നമുക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്ത വസ്തുക്കൾ വരുന്നതെന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ ? ഇല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങണം. ഒരു വസ്തു ആവശ്യമുണ്ടോ, ഉപകാരപ്പെടുമോ എന്നതിനൊന്നും പ്രാധാന്യം നൽകാതെ ‘കണ്ടു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, വാങ്ങി’ എന്ന രീതി പിന്തുടരുന്ന നിരവധിപേരുണ്ട്. ഒരു ഭ്രമം മാത്രമാണ് അതു വാങ്ങാനുള്ള പ്രേരണ. വാങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ ഭ്രമം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ആ ഭ്രമം മറ്റൊരു വസ്തുവിനോട് ആകുന്നു. അതങ്ങനെ തുടരുന്നു. ഇത് ശീലം ഒഴിവാക്കിയാൽ പണം മാത്രമല്ല ജീവിതവും സേവ് ചെയ്യാം.

* മനസമാധാനം

ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മനസമാധാനം. ആഡംബര ജീവിതത്തേക്കാൾ ലളിതമായ ജീവിതരീതിയാണ് മനസമാധാനം നൽകുക. ആശങ്കകൾ, ചിന്തകൾ, കടം വാങ്ങലുകൾ, ലോണുകൾ എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ആഡംബര ജീവിതം ബാക്കിയാക്കും. ഇതെല്ലാം ചേർന്ന് മനസമാധാനം നശിപ്പിക്കും. മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാനല്ല, നമുക്കു വേണ്ടിയാണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്. മിനിമലിസം അതാണ് മുന്നോട്ടുവെയ്ക്കുന്നത്.

* കൂടുതൽ സന്തോഷം

സ്വപ്നങ്ങളിലും ലക്ഷ്യങ്ങളിലും മിനിമലിസം പ്രയോഗിക്കണം. കാരണം അനാവശ്യമായ സ്വപ്നങ്ങൾ നമുക്കുണ്ടായിരിക്കും. ഇത് ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ യഥാർഥ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ വ്യക്തത കൈവരും. അത് ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റത്തിന് കൂടുതല്‍ കാര്യക്ഷമത നൽകും. 

* ഭീതി ഇല്ലാതാക്കുന്നു

ബുദ്ധ സന്യാസിമാരുടെ ജീവിതരീതി വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. അതിനു കാരണം എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമില്ലാതെയാണ് അവരുടെ ജീവിതം എന്നതാണ്. ഭയം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ‌ജീവിതം സന്തോഷകരമാകും. അതുപോലെ ജീവിതത്തിന് കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യം നൽകുക വഴി അനാവശ്യമായ മത്സരങ്ങളിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കാനും ഇതിലൂടെ പരാജയഭീതി ഒഴിവാക്കാനും സാധിക്കുന്നു. 

* കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസം

സിംപിളാകുമ്പോൾ ജീവിതം കൂടുതല്‍ പവർഫുൾ ആകുന്നു എന്നതാണ് മിനിമലിസത്തിലെ കാഴ്ചപ്പാട്. ഇത്തരം ജീവിതരീതി പ്രാപ്തമാകുമ്പോൾ വ്യക്തിത്വ വികാസവും സ്വയം പര്യാപ്തതയും നേടിയെടുക്കാനാകും. ഇത് ഒരു വ്യക്തിക്ക് നൽകുന്ന ആത്മവിശ്വാസം വളരെ വലുതായിരിക്കും.

കാഴ്ചയിലെ വൈരുദ്ധ്യം

 കുറച്ചുദിവസങ്ങളായി ഈ ചിത്രങ്ങൾ മനസ്സിൽ ശയിച്ചു  തുടങ്ങിയിട്ട്. കണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച്..... വീണ്ടും....വീണ്ടും പലയിടങ്ങളിൽ നിന്നായി ഈ ചിത്രങ്ങളിലെ ദയനീയമായ കണ്ണുകൾ എന്നെ നോക്കിയതോ, അതോ ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ പലരെയും കണ്ടതോ !എന്ന് നിശ്ചയമില്ല. പലർക്കും തോന്നാത്ത ആശയം ക്യാൻവാസിൽ കൊണ്ടുവന്ന കലാകാരന് അഭിനന്ദനങ്ങൾ. ഒരേസമയം അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും, അതിലുപരി ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പച്ചയായ ജീവനുള്ള പ്രതിബിംബങ്ങൾ.

 പൂപോലെ മൃദുലമായ കൈകൾ കരിങ്കൽ ചുമക്കുന്നതും,  പൂക്കൊട്ട ചുമന്നു നൽക്കുന്നതും അർത്ഥവത്തായ ചിത്രീകരണം. പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ പശ്ചാത്തലത്തിന് പകരം, പ്രൗഡ പൈതൃകത്തെ വിളിച്ചോതുന്ന ഗംഭീര കാഴ്ചകൾ. സത്യത്തിന് മുഖം മൂടി അണിയുന്നത് ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ. ബാഹ്യ സൗന്ദര്യത്തിൽ നിന്നും ആന്തരിക

സൗഖ്യത്തെ... അളന്ന് എടുക്കുന്ന അളവുകോൽ ഒരുപക്ഷേ ഹൃദയങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ അടുത്തറിയുന്ന കണ്ണുകൾ ആയിരിക്കും. പലപ്പോഴും ജീവിതം ഒരു ഭാരമായി തോന്നുന്ന വേളയിൽ,മറ്റുള്ളവർ തലയിൽ വച്ച് തരുന്ന പൂക്കൾ.......... കരിങ്കല്ല് പോലെ കനം അനുഭവപ്പെടുന്നത് സാഹചര്യ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ മാത്രമല്ല,വിധിയുടെ ക്രൂരതകൾ കൂടെയാണെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളുവാനുള്ള മനസ്സാണ് പലപ്പോഴും തകർന്നു പോകുന്നത്.

 അന്നത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കുന്നത് അത് കൈയെത്താദൂരത്ത് ആകുമ്പോൾ മാത്രമാണ്. ഏറ്റവും സ്വാദുള്ള ഭക്ഷണം വിശപ്പാണ് എന്ന്   ഇനിയും മനസ്സിലാക്കാത്തവർ മൂല്യച്യുതി സംഭവിച്ചവർ തന്നെ.

അലുക്കും തോരണവും വെച്ച് കെട്ടിപ്പൊക്കിയ കെട്ടിടസമുച്ചയങ്ങളിലെ കരിങ്കൽ പ്രതിമകൾക്ക് ദയ ഉണ്ടെങ്കിൽ വിധിയുടെ വിളയാട്ടങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മെ ആരും ആശ്വസിപ്പിക്കില്ലായിരുന്നു........

വിശന്നിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു വയറിനെ പോറ്റുമ്പോൾ, ഭഗവാനെ ഊട്ടുന്നതിനു തുല്യമായ അനുഭൂതി ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും ആ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ മനസ്സിനൊപ്പം തന്നെ കരങ്ങളും വഴങ്ങണം. ഒരു തവണ അന്നം കൊടുത്താൽ ലഭിക്കുന്ന സംതൃപ്തി ഒന്നും ഇരുമ്പു ഭണ്ഡാരങ്ങളിലെ ചില്ലറ കിലുക്കങ്ങൾക്ക്  നൽകാൻ ആവില്ല. 

 ശിവപാർവതിമാർ ക്കിടയിലെ കുഞ്ഞു ഗണപതി, ഓരോ മാതാപിതാക്കളുടെയും സമൃദ്ധിയുടേയും, ഇല്ലായ്മയുടെയും,മുഖംമൂടികൾ ഇളക്കുന്നതാണ്.

 ഓരോ കുഞ്ഞും,കുഞ്ഞു ഗണപതിയെ പോലെ നിരനിരയായ് ആഗ്രഹങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ, ചോര നീരാക്കി പണിയെടുത്ത്,

അവയെല്ലാം  നിറവേറ്റി കൊടുക്കുന്ന ഈശ്വര തുല്യർ  തന്നെയല്ലേ ഓരോ അച്ഛനുമമ്മയും. ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെയാണ് ഒരു അച്ഛനും അമ്മയും പിറവികൊള്ളുന്നത്,  കുഞ്ഞിന്റെ വളർച്ചയോടൊപ്പം തന്നെയാണ് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും തളർച്ചയും തുടങ്ങുന്നത്. 

കുടിക്കുന്ന ഓരോ നീരിലും,ശ്വസിക്കുന്ന ഓരോ മിടിപ്പിലും,  വാക്കിലും നോക്കിലും സ്വയം കാണാതെ മക്കളെ കാണുന്ന എത്രയോ പുണ്യം. പക്ഷേ പലപ്പോഴും ആഗ്രഹങ്ങൾ സ്വപ്നങ്ങൾ ആയി മാത്രം മാറുന്ന കാഴ്ചകളും കണ്മുന്നിൽ ഉണ്ടാവാം.

 ജീവിതമാകുന്ന കേളിയിൽ, ചവറ്റു കൂമ്പാരങ്ങ്ൾക്കിടയിൽ പോലും രാജാവും റാണിയും ആകുന്നത് മനസ്സിന്റെ ആഗ്രഹം കൊണ്ടു തന്നെ. നമുക്ക് യോഗ്യതയുള്ളതെല്ലാം

 നമുക്ക് ആഗ്രഹിക്കാം. നമ്മളുടെ പരിധിയിൽവരുന്ന ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം എത്തി പിടിക്കാം. പക്ഷേ.....

 അയോഗ്യമായിതിനെ,

ലഭിക്കില്ലെന്ന ഉറപ്പ് ഉള്ളതിനെ, കൈയ്യെത്തും ദൂരത്ത് എത്താത്തതിനെ, മോഹിക്കുന്നത് ആഗ്രഹം അല്ല..... അതൊരു സ്വപ്നമാണ്. പക്ഷേ.....

 ഒരേ സ്വപ്നം ഒരുപാട് തവണ കണ്ടാൽ അത് തന്നെ നേടണം എന്നില്ല., അത് സംഭവിച്ചിരിക്കും, അങ്ങനെയാണ് പല മനുഷ്യജന്മങ്ങളും.  ഒരിക്കലും തൊടാൻ പറ്റാത്ത ആകാശത്തെ,മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ, പറന്നു ചെന്ന്.... തൊട്ടു...എന്ന സ്വപ്നം കാണുന്നവർ.

സ്വപ്‌നം ആണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും !

 ഓരോ അച്ഛനും സ്വന്തം കുഞ്ഞ് രാജകുമാരി ആകുമ്പോൾ,തീർച്ചയായും, രാജാവിനെ പോലെ തന്നെയാവണം അച്ഛൻ മക്കൾക്കും. അമ്മയെന്നാൽ പേറ്റു  നോവും അമ്മിഞ്ഞപ്പാലും മാത്രമല്ല..... ജീവിത പാതയിലെ കല്ലും മുള്ളും നീക്കി....കുഞ്ഞു  കാൽവെപ്പുകൾ...... പതറാത്തഅടികൾ ആക്കി മാറ്റി... പടവുകൾ കയറ്റുന്ന...... വഴിവിളക്കു തന്നെ.

അമ്മയെന്നാൽ  സത്യവും, അച്ഛൻ എന്നാൽ വിശ്വാസവും എന്നത്,,, നാം പോകുന്ന വഴികളിലും, കാണുന്ന കാഴ്ചകളിലും, അനുഭവിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിഉം വ്യത്യസ്തമാകാം....... പക്ഷേ ചില നിർണായകഘട്ടങ്ങളിൽ, നാം പതറുമ്പോൾ,

അച്ഛൻ എന്ന വിശ്വാസ കരങ്ങൾ...... നമ്മെ മുറുകെ പിടിക്കും, അമ്മയെന്ന സത്യം..... ആഗ്രഹങ്ങൾ  സ്വപ്നങ്ങളും,സ്വപ്നങ്ങൾ  യാഥാർഥ്യങ്ങളും,ആക്കി മാറ്റാൻ പ്രചോദനമാകും.

 ഓരോ ചിത്രവും കാണുന്നവന്റെ  കണ്ണിൽ അല്ല.....  മനസ്സിലാണ് കൊളുത്തുന്നത്.

കാഴ്ചയിലെ വൈരുധ്യം.., മനസ്സിന്റെ തോന്നൽ മാത്രമാണ്. പക്ഷേ പലപ്പോഴും ഈ ചിത്രങ്ങളിലെ പോലെ യഥാർത്ഥ കാഴ്ചപ്പാടിനെ മാറ്റിമറിക്കുന്നത് സങ്കല്പങ്ങളെക്കാൾ,

 മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ആകും നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നവരിൽ   പലരും.  അതുകൊണ്ടുതന്നെ നോട്ടത്തിലെ വിലയിരുത്തൽ പലപ്പോഴും പ്രായശ്ചിത്തത്തിനു

പോലും അർഹതയില്ലാത്തത് ആകാം.....

ഒന്നിനും അല്ലാതെ........വെറുതെ ഓർക്കാൻ.

രാവിലെ പത്രം തുറന്നപ്പോൾ....കണ്ടു പരിചയം ഉള്ള ഒരു മുഖം.

"എന്നെ ഓർമയില്ലേ "എന്ന് ചോദിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ. 

പക്ഷെ ഓർമ കിട്ടണില്ല...........

അതെ കാലം കടം വാങ്ങിയ നല്ലൊർമ്മകൾ..........

ഒരിക്കലും മറക്കരുതേ എന്നു ആദ്യം പറഞ്ഞത് എന്നാ?ആരോടാ......

ഓർക്കണില്ല........................

ഇന്ന് നല്ല മഴക്കാറുണ്ട്.....

 ഒരുപക്ഷേ...........................

പത്താം ക്ലാസ്സിലെ യാത്രഅയപ്പിനാവാം. അന്ന് അധ്യാപകരുടെ  കൈപിടിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി യാത്രപറഞ്ഞ നിഷ്കളങ്ക കാലം.

രാവുറങ്ങി എണീറ്റപ്പോളും ആ വിരഹം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പുതിയ.....  പുതിയ.... കലാലയങ്ങൾ .......

പഠനപടവുകളുടെ ഗതിക്കനുസരിച്ചു

എത്ര...എത്ര... യാത്ര അയപ്പുകൾക്ക്‌ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

അതിലൊക്കെയും ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ.

"ഓർക്കും ഓർമയുള്ളടത്തോളം "

അതെ ഓർത്തിരുന്നിരിക്കാം........

ഓർമ മങ്ങും വരെ .

വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നു നോക്കി...........,

എന്തൊക്കയോ പറയുന്ന കണ്ണുകൾ.

വീണ്ടും..... വീണ്ടും....

 നോക്കുന്ന എന്റെ കണ്ണുകളെ പറ്റിക്കുന്ന ഒരു ചിരി......... അതെ.....എന്റെ ശിഷ്യ ഗണത്തിലെ ആയിരകണക്കിന് പൂക്കൾക്കിടയിൽ എന്നും വന്ദിച്ചിരുന്ന..........................

ഒരുപൂവായിരുന്നുവോ........

ആയിരിക്കില്ല............... കാരണം..പേരും, മുഖവും, പ്രായവും,ഒന്നും അങ്ങട്ട് ചേരുന്നില്ല......

പത്രം എടുത്തു വച്ച്........

ഓർമ്മകളെ അടുക്കി പെറുക്കി..........

മനസ്സിലൂടെ മിന്നായം പോലെ ഒരുപാടു മുഖങ്ങൾ.........

പറയാതെ പറയുന്നവർ    ............ അറിയാതെ അറിയുന്നവർ............ പക്ഷെ കുസൃതികളും വികൃതികളുമായി ഒരുപാടു പേർ.

അതിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞവർ ഒന്നും എന്നെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഞാൻ അറിയാതെ ഒരു പാടു പേർ എന്നെ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അന്നത്തെ തിരക്കിട്ട ജീവിതശൈലിയിൽ നമുക്കിഷ്ടമുള്ളവരെ ചേർത്തി നിർത്താൻ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള പ്പോൾ.................നമ്മളെ ഇഷ്ടമുള്ളവരെ കൂടെ ഗൗനിക്കാൻ എവിടെ നേരം...........

പക്ഷെ നേർവഴികാട്ടിയവരും, അറിവിന്റെ പാലം കടക്കാൻ സഹായിച്ചവരും കലണ്ടർ മറിയുമ്പോൾ പഴയതാളുകൾ പിന്നെ  തിരിച്ചു നോക്കാറില്ല..... ഞാനും.

പഠനമികവ് കൊണ്ടും,

ഉന്നതസ്ഥാനം കൊണ്ടും, മനസ്സിൽ ഉദിച്ച സഹപാഠികളുടെയും, സഹപ്രവർത്തകരുടെയും, ശിഷ്യരുടെയും മുഖങ്ങൾ ഹൃത്തിൽ  തിരഞ്ഞു. അതിലൊന്നും ഈ മുഖമില്ല........

ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ വീണ്ടും പത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി.

ഏയ്യ്.........

ഇപ്പൊ നോക്കുമ്പോൾ  ആ കണ്ണുകൾക്ക്‌  എന്നെ പരിചയം ഇല്ലാത്തപോലെ..... അതോ..................................

മനസിലാവാത്തതിൽ പരിഭവം ആയിരിക്കുമോ......... ആവാം........

ആവാതിരിക്കട്ടെ .......

അവഗണന ഞാൻ ആർക്കും നൽകിയിട്ടില്ല എന്ന് അറിയാം......

ആ പത്രത്തിലെ ജീവനറ്റ ചിത്രം അപ്പോൾ തേങ്ങുകയായിരുന്നു........

( ഫോണും, ലാപും, ടാബും, വാട്സപ്പ് കൂട്ടായ്മയും, വീഡിയോ കോളും,

ഗൂഗിൾ റിയൂണിയനും .......... അങ്ങനെ.......അങ്ങനെ കാലാദേശാന്തരങ്ങൾ ക്കപ്പുറത്തു..........................ഒരു പുറത്ത് നിന്നും നോക്കിയാൽ

"online "എന്ന ആറക്ഷരം കാണുമ്പോൾ "live" എന്ന വിശ്വാസം മറുപുറത്തുണ്ടാവും.

"Last seen" കാണാത്തപ്പോൾ 'busy'.......മുതൽ 

'sim damage 'വരെ ഊഹിക്കുന്ന കാലം.)

പക്ഷെ.......... ഒന്നിനും അല്ലാതെ വെറുതെ ഓർക്കുവാനായി ഒരു ഓർമ.......................

ആഞ്ഞടിച്ച കാറ്റ്....... ഓർമ പോലെ......

ശക്തിയായി വീശി..... പത്രം മുറ്റത്തേക്ക് പറന്നു.

ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിൽ പോലെ.........

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ.......

പത്രം എടുക്കാനായി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ

അത് വീണ്ടും പറന്നു ഒഴിഞ്ഞുമാറി.........

ഇന്നലെ രാവിൽ വിരിഞ്ഞു പുലരിയിലേക്ക് മിഴിയടച്ച നിശാഗന്ധിചോട്ടിലെത്തി.

കൈയിലെടുത്തപ്പോൾ പത്രം........

നിവർത്താനാവാത്ത

 വിധം.......

നനഞ്ഞുകുതിർന്നിരുന്നു............ അതിനകത്തെ ഓർമ്മചിത്രം  മഴയായി കരഞ്ഞതാകാം...............

സുജിത.......🌼

എന്റെ മനസ്സിലെ ഗുരുപൂജ 🙏

എന്റെ മനസ്സിലെ ഗുരുപൂജ നിത്യവും സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരുപാട് അധ്യാപകർ എനിക്കുണ്ട്. പക്ഷേ അതിൽ നിന്നെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായി എന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ച, ഒരു നല്ല അധ്യാപകൻ എങ്ങനെയാവണം എന്നും, എങ്ങിനെയാവരുതെന്നും, കാണിച്ചുതന്ന ഒരുപാട് അധ്യാപക സുഹൃത്തുക്കളും എനിക്കുണ്ട്. ഒരുപാട് ഇഷ്ടമുള്ള ചില വ്യക്തിത്വങ്ങളിൽ മറ്റുള്ളവർ കാണുന്ന ചെറിയ ചെറിയ കുറവുകൾ ഒരു സുഹൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ തിരുത്തി കൊടുക്കുവാനും, സ്വയം തിരുത്തുവാനും എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

         കഴിഞ്ഞ 15 വർഷത്തെ താൽക്കാലികമായി ഉള്ള അധ്യാപിക ജോലിയിൽ എട്ടോളം പ്രധാന അദ്ധ്യാപകരുടെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടതായി വന്നിട്ടുണ്ട്. ഓരോരുത്തരെയും വിലയിരുത്തുക എന്നത് വളരെ ശ്രമകരമായ ജോലിയാണെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലും, എനിക്ക് ശരിയെന്നു തോന്നിയ ചിന്തകളിലും ഞാൻ പലപ്പോഴും താരതമ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്.

            അഹങ്കാരത്തോടെ മാത്രം സഹ അധ്യാപകരെ കാണുന്ന ചിലർ, ചക്ര കസേരയിൽ കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞു തന്റെ ജോലി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം മറ്റുള്ളവരുടെ  തലയിൽ ഏൽപ്പിക്കുന്ന കുഴി മടിയന്മാർ, കയ്യിലുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റിൽ അല്ലാതെ തലയിൽ ഒരു വിവരവുമില്ലാത്ത വിവരദോഷികളായ ചിലർ, മാസാവസാനം ലഭിക്കുന്ന ശമ്പളത്തിന് അക്കങ്ങൾ കൂട്ടാൻ അല്ലാതെ, സ്ഥാപനത്തിന് വേണ്ടിയോ, സഹപ്രവർത്തകർക്ക് വേണ്ടിയോ, മുന്നിലുള്ള വിദ്യാർഥികൾക്ക് വേണ്ടിയോ ഒന്നും ചെയ്യാത്തവർ, ചിലരാകട്ടെ വഴിപാട് പോലെ  തന്റെ കടമകൾ തീർത്തു പോകുന്നവർ, പ്രത്യേകിച്ച് ഓളങ്ങൾ ഒന്നും വരുത്താതെ ഇത്രയൊക്കെ ആവശ്യമുള്ളൂ എന്ന നിലപാട് ഉള്ളവർ……….. ഇവരെല്ലാം എനിക്ക് നൽകിയ ഒരു വലിയ പാഠമുണ്ട്. ഒരു നല്ല അധ്യാപകനു വേണ്ട അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങൾ.   

    വളരെ കുറച്ചു നാളത്തെ അനുഭവം കൊണ്ട് “ഇതാണ് ഒരു നല്ല അധ്യാപകൻ “എന്ന മുഖമെഴുത്തുള്ള ഒരു വ്യക്തി. ഞാൻ നടന്നു പോകുന്ന വഴികളിൽ  ഒക്കെ എന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടെന്ന് അറിയിക്കുന്ന വ്യക്തി. അവിചാരിതമായാണ് എനിക്ക് ഒരു ഫോൺ കോൾ വന്നത്…….. വളരെ കുറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ  ഒരു സാമൂഹ്യപാഠം അധ്യാപികയെ തിരഞ്ഞുള്ള അന്വേഷണത്തിലാണ്……. ഭാഗ്യം പോലെ ആ വിളി എന്നിലേക്ക് എത്തിയത്. ഒരുപാട് കേട്ടറിവുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യണമെന്ന് എന്റെ ആഗ്രഹം അതോടെ സാധിച്ചു. അതിനൊരു കാരണവുമുണ്ട്.

  ഇന്ത്യൻ ഗവൺമെന്റിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച അധ്യാപകനുള്ള പുരസ്കാരം രാഷ്ട്രപതിയിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഒരു ചിത്രം പത്രത്തിൽ കണ്ട അന്നാണ് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ പറ്റി ആദ്യം അറിയുന്നത്. അതെ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അരീക്കോട് എന്ന മാതൃകാ അധ്യാപകൻ.. വളരെ മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു വലിയ സ്ഥാപനത്തിന്റ പ്രധാനധ്യാപകൻ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം അപ്പോൾ.

                                    ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സർ ന്റെ  കീഴിൽ ഒരു മാസമെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യുക എന്നത് പലരും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു.. കാരണം അദ്ദേഹം വെക്കുന്ന നിബന്ധനകൾക്ക് അനുസരിച്ചുള്ള നല്ല ഒരു ഇന്റർവ്യൂ പാനലിന് ശേഷം മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്റ്റാഫിന്റെ  ഗണത്തിലേക്ക് നമ്മളെ ഉൾപ്പെടുത്തു. മുഖാമുഖ സംഭാഷണവും, മോഡൽ ക്ലാസിനും ശേഷം……. ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ, ഡിജിറ്റൽ ബോർഡ് ഓൺ ചെയ്തു ക്ലാസെടുക്കാൻ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇതിനുമുമ്പു ഞാൻ ജോലി ചെയ്ത് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇത്തരമൊരു സംവിധാനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആദ്യം ഒന്നു പതറിയെങ്കിലും……..പതർച്ച അറിയിക്കാതെ…… പുഞ്ചിരിയോടെ….. പ്രതീക്ഷയോടെ……എല്ലാ മുഖങ്ങളിലേക്കും നോക്കി………………….

            വളരെ കർക്കശക്കാരായ  മാനേജ്മെന്റ്, വിമർശന മനോഭാവമുള്ള സീനിയർ അധ്യാപകർ, ഇവരുടെയെല്ലാം മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, വളരെ ഗൗരവത്തിൽ മസില് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ മുഖങ്ങളിൽ ഒന്നും കാണാത്ത ഒരു പ്രതീക്ഷ, സദാ പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മാഷുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു”, ഈ നിമിഷം എനിക്ക് ഇത് ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയില്ല, പക്ഷേ ഒരു നേരത്തെ ട്രെയിനിങ് കൊണ്ട് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് വിശ്വാസം എനിക്കുണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ട്രെയിനർ റെഡിയാണെങ്കിൽ ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂർ എനിക്ക് അനുവദിക്കണം, എന്റെ കൂടെ ഇന്റർവ്യൂ ഊഴം കാത്തു പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന പലർക്കും ഡിജിറ്റൽ ബോർഡ് ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാമായിരുന്നു എങ്കിലും, ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സാർ തന്നെ എണീറ്റ് വന്ന് ഡിജിറ്റൽ ബോർഡിന്റെ പ്രവർത്തനം എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നു. ഇന്റർവ്യൂ ബോർഡിന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് തന്നെ ഞാനെടുത്ത പാഠഭാഗം നന്നായിപ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു. ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ അല്ലാതെ ഒരു സഹപ്രവർത്തകരോടും അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല. ഹൃദ്യമായ സ്വീകരണത്തോടെ അല്ലാതെ ഒരു വിദ്യാർഥിയുടെയും പുഞ്ചിരി അദ്ദേഹം തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ല. മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ചെറിയ ക്ലാസ്സുകൾക്ക് അദ്ദേഹം നൽകുന്ന പരിഗണനയും, ഏറ്റവും മികച്ച അധ്യാപകരെ ചെറിയ ക്ലാസുകളിൽ നിയമിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്വേഷണവും പലപ്പോഴും എന്നിൽ അത്ഭുതമുളവാക്കി. സ്വന്തമായി എല്ലാ സൗകര്യമുള്ള ക്യാബിൻ ഉണ്ടെങ്കിലും എപ്പോഴും സ്റ്റാഫ് റൂമുകളിലും,  ക്ലാസ് റൂമുകളിലും, ഗ്രൗണ്ടിലും ആയി വൈകുന്നേരം വരെ അക്ഷീണം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ട എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും സമയാസമയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം തന്നെ കുട്ടികളിൽ എത്തിക്കും. ഓരോ അധ്യാപകനെയും അധ്യാപികയെയും വിലയിരുത്തുന്നതിന് കുട്ടികൾ നൽകുന്ന ചെറിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പോലും അദ്ദേഹം പരിഗണിക്കും. മറ്റു അധ്യാപകർ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ജോലികളും ടേൺ അനുസരിച്ച് അദ്ദേഹവും ചെയ്യും. അസംബ്ലിയിലെ ചിന്താവിഷയങ്ങൾ പറയുന്നതിന് കുട്ടികൾക്കും അധ്യാപകർക്കും എന്നപോലെ പ്രധാനാധ്യാപകനായ അദ്ദേഹവും തന്റെ ദിവസം എത്തുമ്പോൾ പറയും. അതുപോലെതന്നെ അധ്യാപകർക്കുള്ള ബുക്ക് റിവ്യൂ വിൽ വായിച്ച പുസ്തകത്തെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം വാചാലനാകും. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ ക്ലാസ്സുകൾ എടുക്കുവാനും, എക്സാം ഡ്യൂട്ടി എടുക്കുവാനും, വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ മത്സരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുവാനും അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്ന ഉത്സാഹം മറ്റെവിടെയും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

                 തികഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യസ്നേഹിയും, പുസ്തകങ്ങളുടെയും യാത്രകളുടെയും കൂട്ടുകാരനും, ഒരു വലിയ സൗഹൃദവലയത്തിന്റെ  ഉടമയും, പരിപൂർണ്ണനായ ഒരു കുടുംബനാഥനും ആണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സാർ. നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയും, മാന്യമായ പെരുമാറ്റവും, മികച്ച കാഴ്ചപ്പാടും, ആത്മാർത്ഥമായ സമർപ്പണവും, തന്നെയാകാം മികച്ച അധ്യാപകനുള്ള ഇന്ത്യൻ ഗവൺമെന്റിന്റെ പുരസ്കാരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിൽ എത്തിച്ചത്.. ഏതു നിമിഷവും ഏതാവശ്യത്തിനും വിളിക്കാനുള്ള ഒരു അടുപ്പം അദ്ദേഹത്തിന് എന്നോട് ഉണ്ട്. ഈ അധ്യാപക ദിനത്തിൽ മികച്ച  ഒരു അദ്ധ്യാപികയായി നീ  മാറണമെന്ന ആദ്യ  സന്ദേശവും അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നാണ് എത്തിയത്.. ഒരുപാട് വലിയ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്  ഉണ്ടെങ്കിലും ഏതു വിദ്യാർഥിയുടെയും വിളികൾക്ക് അദ്ദേഹം ചെവി കൊടുക്കും എന്ന് വിശ്വാസം അദ്ദേഹം വാർത്തെടുക്കുന്ന പുതുതലമുറയിൽ ഉണ്ട്.. നേരുള്ള തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കാൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സാർന്റെ കൈയിലുള്ള ചെപ്പടിവിദ്യ നിസ്വാർത്ഥമായ സേവനവും, ആത്മാർത്ഥമായ സമർപ്പണവുമാണ്. ആയുരാരോഗ്യ സൗഖ്യങ്ങളോടെ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അരീക്കോട് എന്ന മികച്ച അധ്യാപകൻ ഒരു വിളിപ്പാടകലെ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥനയോടെ…….

        MR.UNNIKRISHNAN AREEKODE

                    PRINCIPAL

BENCHMARK INTERNATIONAL  SCHOOL,

                        MANJERI

unniareacode@gmail.com

                             

SUJITHA.T                                                                                  MEd 3rd sem

NSS TRAINING COLLEGE OTTAPALAM.                            

Life is a miracle........

Illusion...... Reality..... Is totally different.can't acculturate......... Most revealing..... rethinking..... reconstructing word is... "Adjust"........ How? How long?.... Yes! Life Long.

So realized about Truth of Adjust life..... But behind try to develop a hopeful dream, magic hand to motivate.... Inspire..... Yes its your soul...... Always with you. Just look inside..... Love your self...... It will be a miracle change. So you mould your self 👍🤝